شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17790

ای جوانان هنر از پیر باید آموخت

صحبت نیکان طلب کن در جهان

بدار عزّت موی سفید پیران را

پیری مرا ز قید کشاکش خلاص کرد

رفتی و مرا ماندی در کنج شکیبایی                                                                 ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی

راست گفتی که فرج یابی اگر صبر کنی                                                             صبر نیک است کسی را که شکیبایی هست

صبر می‌زد لاف چون طوفان غم بالا گرفت                                                        عاجزی شد زان که کشتی درخور طوفان نداشت

می‌کند بی تو شکیبایی یعقوب، کمال                                                                  که جمیلی تو و صبر از تو بود صبر جمیل

من بسته دام تو، سرمست مدام تو / آوخ که چه دام است این، یا رب چه مدام است آن؟

راز من جمله فروخواند بر دشمن و دوست / اشک از این واسطه از چشم بیفتاد مرا

جان بخواه از من بیدل که روانت بدهم / به‌جز از جان ز من آخر چه تمناست تو را

به هوای گل رخسار تو در رقص بود / شعله عشق در آتشکده سینه ما

باور از مات نیاید به لب بام در آی / تا ببینی که چه شور از تو در این بازار است

پیل فنا که شاه بقا مات حکم اوست / هم بر پیادگان شما نیز بگذرد

قتیل عشق تو شد حافظ غریب ولی / به خاک ما گذری کن که خون مات حلال

با مات درنگیرد ماییم و نیم‌جانی / یا مرگ جان گزینم، یا وصل خوشگوارت