شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هشتم: وزن شعر فارسی | آزمون شماره 19216

دانی که چنگ و عود چه تقریر می‌کنند / پنهان خورید باده که تعزیر می‌کنند

نه هر که سر بتراشد قلندری داند / کلاهداری و آیین سروری داند

نسیم خلد می‌وزد مگر ز جویبارها / که بوی مشک می‌دهد هوای مرغزارها

من و انکار شراب این چه حکایت باشد / غالباً این قدرم عقل و کفایت باشد

چون قلم از ما همین گفتار می‌ماند به جا

به طاعت قرب ایزد می‌توان یافت

با عقل گشتم هم‌سفر یک کوچه راه از بی‌کسی

تو در جنگ آیی روم من به صلح

آن کس که نه آدمی است گرگ است: - - UU – U - U U -  -

شیر را ننگ است گر بی‌دُم زیَد: - U - - - U - -  - U -

از دهر جفاپیشه زی که نالم: - - U - U - -  U - -

تا کی خوری دریغ ز برنایی: - - U – U – U – U - -

تو را آتش ای یار دامن بسوخت

اگر مرگ داد است بیداد چیست؟

لب از تشنگی خشک بر طَرفِ جوی 

چنان خوبرویی بدان دلربایی