شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 11241

در بساط من ز عنقای سبک‌پرواز عمر / خواب سنگینی چو کوه قاف برجا مانده است

خروش سیل حوادث بلند می‌گوید / که خواب امن در این خاکدان نمی‌باشد

فلک به آبلۀ خاردیده می‌ماند / زمین به دامن در خون کشیده می‌ماند

بپوش چشم خود از عیب خلق و عریان باش / درون خانۀ خود هر گدا شهنشاهی است

هر که به شب شمع‌وار در نظر شاهدی است / باک ندارد به روز کشتن و آویختن

وفای توست چون عمر من و ماند / به محشر وعده دیدار جانا

چو نرگس چشم بخت از خواب برخاست / حسد گو دشمنان را دیده بردوز

مرد است که چون شمع سراپای وجودش / می‌سوزد و آتش نرسیده است به خامان

رخ گل را که عکس روی یار است / هوا مشاطه آب آیینه‌دار است

کوه صبرم نرم شد چون موم در دست غمت / تا در آب و آتش عشقت گدازانم چو شمع

گوی زمین ربوده چوگان عدل اوست / وین برکشیده گنبد نیلی‌حصار هم

مرغ دل تا دام زلف و دانه خال تو دید / طایر اندیشه‌ام افتاد در دام هوس