شرکت در آزمون آنلاین فارسی 3 - فارسی 3 | آزمون شماره 7740

غرور حسنت اجازت مگر نداد ای گل / که پرسشی نکنی عندلیب شیدا را 

در آبگون قفس بين طاووس آتشین پر / کز پر گشودن او آفاق بست زبور

 از سر بکش آن سپید معجر / بنشین به یکی کبود اورند

 آفرین جان آفرین پاک را / آن که جان بخشید و ایمان، خاک را 

گفتم چه خوش از کار جهان؟ گفت غم عشق / گفتم چه بود حاصل آن؟ گفت ندامت

دلا من قدر وصل او ندانستم تو می‌دانی / کنون دانستم و سودی نمی‌دارد پشیمانی

آهوی وحشی ا‌ست دل ، ز دیده میفکن / صید چو رفت از نظر، چه سود ندامت؟

امروز که در دست تو ام مرحمتی کن / فردا که شوم خاک چه سود اشک ندامت؟

دیده این هفت رنگ جسم‌ها                                                 درنیابد زین نقاب آن روح را

جان تو از عالم علوی، تنت سفلی بود                                     عاقبت هر یک به اصل خویشتن واصل شود

تن ز جان یافت رنگ و بوی و خطر                                           تنِ بی‌جان چو نی بود بی‌بَر

تن از تن دور باشد، هست مقدور                                      بلا باشد که باشد جان ز جان دور