شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2

مفهوم مصراع « خورد گاو نادان، ز پهلوی خویش » در تمام بیت‌ها به‌جز ......... دیده می‌شود.

زمین لگد خورد از گاو و خر به علت آن / که ساکن است نه مانند آسمان دوّار

دشمن طاووس آمد پرّ او / ای بسا شه را بکشته فر او

گفت من آن آهوم کز ناف من / ریخت آن صیّاد، خون صاف من

تو آسوده بر لشکر مانده من/ که نادان ستم کرد بر خویشتن

در عبارات زیر چند غلط املایی وجود دارد؟

« در قلع و استیسال ما کوشند. و گفته‌اند که: "نزدیکی به دشمن آن قدر باید جست که حاجت خود بیابی، و در آن غلو نشاید کرد، که نفس تو خار شود و دشمن را دلیری افزاید." هرگز ایشان از ما به خراج اندک غناعت نکند؛ رای ما صبر است و جنگ، هر چند علما از مهاربت احتراز فرموده‌اند، لکن تحرز به وجحی که مرگ در مقابله آن قالب باشد، ستوده نیست. »

هشت

هفت

شش

پنج

در متن «هر که را سعادت ازلی یار باشد، مناصحت مخلصان و موعظت مشفقان را عزیز دارد و در کارها پیش از تأمّل و تدبّر آغاز نکند و موضع حزم و احتیاط را ضایع نگزارد و اگر کسی را بخت مئونت نماید و ملازمتِ این سیرت دست دهد بر آن تحمید و صلت چشم نتوان داشت.»، املای کدام واژگان غلط است؟

نگزارد، موضع

مئونت، تأمّل

مئونت، نگزارد

تأمّل، موعظت

بخش مشخص‌شده در بیت کدام گزینه، عبارت کنایی نیست؟

عدو چو تیغ کشد من سپر بیندازم که تیغ ما به جز از ناله‌ای و آهی نیست

غلام نرگس جمّاش آن سهی سروم که از شراب غرورش به کس نگاهی نیست (جمّاش: مست)

درد عشق ار چه دل از خلق نهان می‌دارد حافظ این دیده گریان تو بی چیزی نیست

عنان کشیده رو ای پادشاه کشور حُسن که نیست بر سر راهی که دادخواهی نیست