شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس چهارم: تاریخ ادبیات پیش از اسلام و قرن‌های اولیه هجری | آزمون شماره 19082

ترجمه تفسیر طبری- شاهنامه ابومنصوری

شاهنامه ابومنصوری- تاریخ بلعمی

ترجمه تفسیر طبری- تاریخ بلعمی

تاریخ الرسل و الملوک- تاریخ بلعمی

شاعران این عصر، بیشتر به واقعیت بیرونی نظر داشتند و مفاهیم ذهنی آنان از قلمرو تعالیم کلّی اخلاقی فراتر نمی‌رفت.

آوردن موعظه و نصیحت در شعر پارسی از آغاز قرن چهارم معمول گردید و در این باب، قطعه‌های کوتاهی سروده شد؛ امّا کسی که قصیده تمام و کمال در این موضوع سرود، کسایی مروزی بود.

شعر مدحی یا مدیحه‌سرایی که از آغاز ادب فارسی به پیروی از شعر عربی معمول گشت، با شاعران بزرگ درباری و مدح پادشاهان و رجال دربار جایگاه خود را از دست داد.

شعر حکمی و اندرزی در این دوره به‌وجود آمد ولی در دوره سلجوقیان به پختگی رسید.

در عشق، چو رودکی، شدم سیر از جان / از گریۀ خونین، مژه‌ام شد مرجان

مرا خود چه باشد زبان‌آوری / چنین گفت شاه سخن عنصری

 مکش پای از گلیم خویش افزون / که تا داناتر آیی از کسایی

 ای از تو یافته دل و فرخ شده / غمگین و دلشکستۀ چون فرخی هزار