شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 11471

مرد را تا نبود بینایی / چه گهر در نظر وی چه گیاه

اگر در هنرها هنر دیدمی / به خاقانی آن را نسب کردمی

کار با عشق فتاد، از سرم ای عقل برو / چه دهی وسوسه، دیدم هنری نیست تو را

تا مصوّر گشت در چشمم خیال روی دوست / چشم خودبینی ندارم رای خودراییم نیست

چو رویی به طاعت نهی بر زمین / خدا را ثنا گوی و خود را مبین

سر هر نامه‌ای از نام او خوش / جهان جان ز عکس جام او خوش

از این دوستان خدا بر سرند / که از خلق بسیار بر سر خورند

گر از خاک مردان سبویی کنند / به سنگش ملامت‌کنان بشکنند (سبو: کوزه)

پیشِ هستِ او بباید نیست بود/ چیست هستی پیش او کور و کبود

این عین مکان همان مکان است که بود/ وین عین زمان همان زمان است که بود

در سلسله‌ات هر آن که پابست شود/ گر فانی و گر نیست بود، هست شود

غیر از این نکته که حافظ ز تو ناخشنود است/ در سراپای وجودت هنری نیست که نیست