شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس چهارم: تاریخ ادبیات پیش از اسلام و قرن‌های اولیه هجری | آزمون شماره 26074

شاهنامه ابومنصوری حدود سال 346 قمری، به دست عده‌ای از دانشوران خراسان، نوشته شد.

اصل تفسیر طبری را محمدبن جریر طبری به زبان عربی نوشته است و ابوعلی بلعمی آن را به فارسی ترجمه کرده است.

در نثر این دوره هنوز آوردن اصطلاحات علمی و اشعار و امثال رایج نشده است.

نثر این دوره بیشتر به موضوع‌های حماسی، ملی و تاریخی توجه دارد.

اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را / به خال هندویش بخشم سمرقند و بخارا را

به بغداد بنشست بر تخت عاج / به سر برنهاد آن دل‌افروز تاج

تا برانداخت ظلم را خانه / نیست در ملک غزنه ویرانه

اگر شاه سوی خراسان شود / ازین پادشاهی هراسان شود

محمدبن جریر _ منصور بن نوح سامانی

محمدبن جریر _ عده‌ای از دانشمندان عهد سامانی

ابوعلی بلعمی _ ابومنصور المعمری

ابوعلی بلعمی _ شهید بلخی

از ترکیب‌های تازه، استعاره‌های دلپذیر و تشبیهات گوناگون استفاده می‌کردند.

انواع توصیف را در اشعار به‌کار می‌گرفتند.

مفاهیم ذهنی آنان از قلمرو تعالیم کلیّ اخلاقی فراتر نمی‌رفت.

شاعران این عصر، بیشتر به واقعیت درونی نظر داشتند.