شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18198

 تو خود را از آن در چَه انداختی / که چَه را ز ره باز نشناختی
 

گفت اگر جام جم شکست تو را  / دیگری به از آنت بفرستمم
 

نمی‌دانم چه نفرینی گریبان‌گیر مجنون است / که وحشی می‌کند چشمانش آهوهای صحرا را
 

فریب خال گندمگون او خوردم ندانستم / که خواهد ساختن این نقطه پرگار عاشق را

جانم ار مالک غم‌های محبّت گردد / من گدا گردم و نامش به دلالت برود                     گردد

فروغ ماه می‏‌‏دیدم ز بام قصر او روشن / که رو از شرم آن خورشید در دیوار می‏‌‏آورد         می‌آورد

شکر خدا که باز در این اوج بارگاه / طاووس عرش می‌شنود صیت شهپرم                     می‌شنود

شاها اگر به عرش رسانم سریر فضل / مملوک این جنابم و مسکین این درم                رسانم

دل دیوانه‌ای دارم که بند و پند نپذیرد

ازیرا هیچ ماهی را دمی از آب نگریزد

زهی هستی که تو داری، زهی مستی که من دارم

تو را هستی همی‌زیبد مرا مستی همی‌زیبد

با صدق و با شهادت رفتند مردوار/ گر رهروی تو نیز ره آن قطار گیر

صائب از بیداد گردون ستمگر دست داشت؟ / نیست از خون شهیدان سیری این بی‌باک را

توان به زنده‌دلی شد ز مردگان ممتاز / وگرنه سینه و لوح مزار هر دو یکی است

می‌شود روشن ز خاموشی چراغ عاشقان / در هلاک خویش چون پروانه بی‌تابیم ما