شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 10356

بپیچید ضحاک بیدادگر/بدریدش از حول گفتی جگر

ساروان بار من افتاد خدا را مددی/که امید کرمم همره این محمل کرد

بود بی مدد تو صدر وزارت خالی/بود بی حشمت تو کار ممالک مهمل

بهشتی بد آراسته پر ز نور/پرستنده بر پای و بر پیش حور

با کمال احتیاج از خلق استغنا خوش است/ با دهان تشنه مردن بر لب دریا خوش است

به گاه فقر توانگر نمای همّت باش/ که گرچه هیچ نداری بزرگ دارندت

عمری است پاس وضع قناعت وبال ماست / وارستگی هم از غم دنیا نرسته بود

به دل خوردن قناعت کن اگر از اهل دنیایی / که مرغ این قفس جز دل ندارد دانه دیگر