شرکت در آزمون آنلاین دین و زندگی 1 (رشته انسانی) - درس دهم : اعتماد بر او | آزمون شماره 10761

توکل بر خدا با نیت خالصانه، سبب چاره‌جویی از کارهای انسان به بهترین وجه خواهد بود.

توکل کنندة اهل معرفت، باید در راستای راهیابی به نیازها و خواسته‌هایش، از ابزارها و اسباب بهره جوید.

سررشتة همة‌ کارها به دست خداست و هیچ عاملی در برابر مشیّت او کارساز نخواهد بود.

توکل در جایی درست است که انسان مسئولیت خود را به درستی انجام دهد و از مشورت غافل نشود.

بی‌توجهی به اسباب الهی، بی‌توجهی به علم الهی است _ عدم توکل به خدا و انجام گناه

 فقط در این صورت خداوند از کار او چاره‌جویی می‌کند _ عدم توکل به خدا و انجام گناه

 بی‌توجهی به اسباب الهی، بی‌توجهی به علم الهی است _ گذر عمر و سستی قوای انسان

 فقط در این صورت خداوند از کار او چاره‌جویی می‌کند _ گذر عمر و سستی قوای انسان

«قُل حَسبیَ اللهُ عَلَیهِ یَتَوَکَّل المُتَوَکِّلونَ» _ «اِن اَرادَنیَ اللهُ بِضُرٍّ هَل هُنَّ کاشِفاتُ ضُرِّهِ»

 «قُل حَسبیَ اللهُ عَلَیهِ یَتَوَکَّل المُتَوَکِّلونَ» _ «وَ مَن یَتوَکَّل عَلَی اللهِ فَهُوَ حَسبُهُ»

 «وَ عَسیَْ اَن تُحِبّوا شَیئاً وَ هُوَ شَرٌّ لَکُم» _ «وَ مَن یَتوَکَّل عَلَی اللهِ فَهُوَ حَسبُهُ»

«وَ عَسیَْ اَن تُحِبّوا شَیئاً وَ هُوَ شَرٌّ لَکُم» _ «اِن اَرادَنیَ اللهُ بِضُرٍّ هَل هُنَّ کاشِفاتُ ضُرِّهِ»

«ارادَنی اللهُ بِضُرّ» _ «فَهُوَ حَسبُه»

«ارادَنی اللهُ بِضُرّ» _ «حَسبیَ اللهُ»

«ما تَدعون مِن دونِ اللهِ» _ «فَهُوَ حَسبُه»

«ما تَدعون مِن دونِ اللهِ» _ «حَسبیَ اللهُ»

ابزار و اسباب بنابر توکل فرد قرار داده شده و بی‌توجهی به آن، بی‌توجهی به علم الهی است.

توکل در جایی درست است که انسان مسئولیت و مصلحت خود را بشناسد و به آن عمل کند.

توکل‌کننده‌ای که اهل معرفت باشد، برای راهیابی به نیازهایش، از ابزار و اسباب بهره می‌جوید.

انسان باید در قلب خود بر خدا توکل کند و از ابتدا همة کارها را به خداوند حکیم و قادر بسپارد.