شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس پنجم: هماهنگی پاره‌های کلام | آزمون شماره 31184

ز شا‌هان همه گیتی ثنا گفتن تو را شاید / که لفظ اندر ثنای تو همه یکسر شود غرّا

طواف زایران بینم به گرد قصر تو دایم / همانا قصر تو کعبه‌ست و گرد قصر تو بطحا

ز خشمش تلخ‌تر چیزی نباشد در ج‌هان هرگز / ز تلخی خشم او نشگفت اگر الوا(صمغ تلخ) شود حلوا

زبان از بهر آن باید که خوانی مدح او امروز / دو چشم از بهر آن باید که بینی روی او فردا

$--U-/--U-/--U-/--U-$

$-U--/-U--/-U--/-U--$

$-U-/-UU-/-UU-$

$-U-/--U-/--U-/--U-$

ای نسیم سحر آرامگه یار کجاست / منزل آن مَهِ عاشق‌کش عیّار کجاست

آن پیک نامور که رسید از دیار دوست / آورد حرز جان ز خط مشک‌بار دوست

ساقیا مِی ده که جز مِی نشکند پرهیز را / تا زمانی کم کنم این زهد رنگ‌آمیز را

کمر کوه کم است از کمر مور اینجا / ناامید از درِ رحمت مشو ای باده‌پرست

هوا ابر است پر کن از شراب ناب کشتی را / که از باد موافق بهتر است این آب کشتی را

مدّ کوتاهی است صبح از دفتر احسان شب / سرمکش چون خامه زنهار از خط فرمان شب

از چه و زندان برآمد هر که روح از تن شناخت / شد عزیز آن‌کس که یوسف را ز پیراهن شناخت

خنده‌رویی میهمان را گل به جیب افشاندن است / تنگ‌خلقی کفش پیش پای مهمان ماندن است