شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 13045

داغیم چون سپند مپرس از بیان ما/ در سرمه بال می‌زند امشب فغان ما

شبنم‌صفت زبس که سبکبار می‌رویم/ بوی گل است ناقه‌کش کاروان ما

چو سایه چند به هر خاک جبهه‌سودن‌ها/ که زنگ بخت نگردد کم از زدودن‌ها

دلم چو غنچه در آغوش عافیت تنگ است/ ز خواب ناز سرم چون گهر ته سنگ است

چو غنچه گر چه فروبستگی است کار جهان / تو هم‌چو باد بهاری گره‌گشا می‌باش

گر به اقلیم عشق رو آری / همه آفاق گلستان بینی

گرم از دست برخیزد که با دلدار بنشینم / ز جام وصل مِی نوشم ز باغ عیش گل چینم

تا درخت دوستی کی بر دهد / حالیا رفتیم و تخمی کاشتیم

 تا کجا راحت پذیرم یا کجا یابم قرار؟ / برگ خشکم در کف باد صبا افتاده‌ام

سردمهری بین که کس بر آتشم آبی نزد / گرچه همچون برق از گرمی سراپا سوختم

دیشب چراغ دیدۀ من تا سپیده سوخت / آتش افتاد بی تو به ماتم‌سرای اشک

طی نگشته روزگار کودکی پیری رسید / از کتاب عمر ما فصل شباب افتاده است