شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 15313

آتشی از می فکن اندر روان

بگفت از دل جدا کن عشق شیرین

بگفت آسوده شو کاین کار خام است

هر آن موری که زیر پای زوری است

مژدۀ رحمت برساند سروش

غم مخور، می‌تابد امشب ماهتاب ای رنجبر

خوشا رهنوردی که چون صبح صادق

که این گل کم نمی‌گردد به چیدن

گهی پرده‌سوزی گهی پرده‌داری / تو سرّ خزانی تو جان بهاری

چو آن مه برآمد به چشمش درآمد / زمین در نگنجد از آن آسمانی

ببستی چشم یعنی وقت خواب است / نه خوابت آن حریفان را جواب است

چو عشقش برآرد سر از بی‌قراری / تو را کی گذارد که سر را بخاری