شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 30148

ای شاه زمین بر آسمان داری تخت / سست است عدو تا تو کمان داری سخت

گلاب است گویی به جویش روان / همی شاد گردد ز بویش روان

زبان خامه ندارد سر بیان فراق / وگرنه شرح دهم با تو داستان فراق

دل در سر زلف یار بستم / وز نرگس آن نگار رستم

خوش آن که حلقه‌های سر زلف واکنی                      دیوانگان سلسله‌ات را رها کنی

اولین گام ار سمند عقل را پی می‌کنی                وادی بی‌منتهای عشق را طی می‌کنی

زان فشانم اشک در هر رهگذاری                   تا به دامان تو ننشیند غباری

این چه دامی است که از سنبل مشکین داری        که به هر حلقة آن صد دل مسکین داری