شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20366

 نکته گفتی با همه سوداگران ( خریدار و فروشنده )

بردُکان بنشسته بُد فارغ خواجه‌وش ( کدخدامنشانه )

آن شخص مسلٌم نداشت ( باور نداشت )

کافتاب نعمتم همچون زیر میغ ( کوه )

فعل جمله ی اول مضارع اخباری و فعل جمله ی دوم ماضی نقلی است.

"به ناگاه "قید، "وصیت نامه" مفعول و" دلت" مفعول است.

در عبارت، دو ترکیب اضافی وجود دارد.

هر دو جمله، مستقل ساده اند.

کنار از ما چه می‌جویی میان بگشا دمی بنشین / به اقبالت مگر کاری برآید زین میان ما را

از آنم قصد جان کردی که من برگردم از کویت / «معاذا الله» که برگردم چه گردانی به جان ما را؟

چو اجزای وجود ما مرکّب شد ز سودایت / چه غم گر چون قلم گیرند مردم بر زبان ما را؟

قیامت باشد آن روزی که بر سوی تو چون نرگس / ز خواب خوش برانگیزند مست و سرگران ما را