شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 29380

به ملامت نبرند از دل ما صورت عشق/ نقش بر سنگ نبشته است، به توفان نرود

گر چشم شوخ توست به عاشق‌کشی مثل/ ما بر تو عاشقیم بحمدالله از ازل

زخم شمشیر غمت را به شکیبایی و عقل/ چند مرهم بنهادیم و اثر می‌نرود

ترک دنیا و تماشا و تنعم گفتیم/ مِهر مُهریست که چون نقش حجر می‌نرود

فراوانی واژگان غیر فارسی

بلندی جمله‌ها: مانند: «ای خویشتن به جامه نیکو فریفته»

وجود واژگان کهن؛ مانند: «اَنگُله»، «گوی»، «مشغله»

ابیات بر فریفته نشدن بر مادیات و آماده شدن برای مرگ تأکید دارد.

ادبیات همواره معنایی حول و حوش «آداب و هنجار» دارد.

بیان باور، خیال یا اندیشه با کیفیت بالا می‌تواند مصداق ادبیات باشد.

ادبیات، ماده اصلی زبان است و در منطق زبان، هر واژه معنایی روشن دارد

«بلاغت» به معنای روشنی و درستی کلمه و کلام است و با ضرب‌المثل «هر سخن جایی و هر نکته مقامی دارد» مرتبط است.

جعد مشکبارش گیر زلف تابدارش گیر/ خیز و در کنارش گیر ماه نیمروزی را

روی پر نگارش بین چشم پرخمارش بین / لعل آبدارش بین ماه نیمروزی را

موسم سحر شد خیز باده در صراحی ریز/ در کمند زلف آویز ماه نیمروزی را

می به می پرستان آر باده سوی مستان آر/ خیز و در شبستان آر ماه نیمروزی را

کاربرد تاریخی دستور _ استفاده از لغات بیگانه _ کاربرد لغات کهن / ایهام _ تشخیص _ مجاز _ اغراق

کاربرد دو حرف اضافه برای یک متمم _ لغات بیگانه _ استفاده از واژگان مترادف / واج‌آرایی _ جناس _ کنایه _ تلمیح

کاربرد تاریخی دستور _ کاربرد فعل به شکل کهن _ استفاده از واژگان مترادف / جناس _ تشخیص _ مجاز _ تضاد

کاربرد دو حرف اضافه برای یک متمم _ کاربرد فعل به شکل کهن _ کاربرد لغات کهن / واج‌آرایی _ جناس _ کنایه _ تشبیه