شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 28348

منگر که شه و میری بنگر که همی‌ میری / در زیر یکی توده رو «کم ترکوا» برخوان

طومار ندامت است طبع من / حرفی است هر آتشی ز طومارم

آتش است اين بانگ نای و نيست باد / هر كه اين آتش ندارد، نيست باد

چون رایت عشق آن جهانگیر / شد چون مه لیلی آسمانگیر

دلق ازرق به می لعل گرو خواهم کرد / که می لعل برون آورد از رنگ مرا

زلف هندوی تو در تاب است و ما را تاب نیست / چشم جادوی تو در خواب است و ما را خواب نیست

مطرب آهنگ چنین تیز چه گیری که کند / جان شیرین به لب لعل تو آهنگ مرا

نشد از گوش دلم زمزمه‌ی نغمه‌ی چنگ / تا عنان دل شیدا بشد از چنگ مرا

الف _ ب _ و _ ج

الف _ ج _ ب _ د

د _ ب _ ج _ الف

و _ ج _ الف _ ب

به خاک پای تو ای سرو نازپرور من / که روز واقعه پا وامگیرم از سر خاک

در عشق تو چون دم زدم صد فتنه شد اندر عدم / ای مطرب شیرین‌قدم می‌زن نوا تا صبحدم

ایا نسیم سحر بوی زلف یار بیار / قرار دل ز سر زلف بی‌قرار بیار

سر رشته جان به جام بگذار / کاین رشته از او نظام دارد