شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 11239

حق تعالی چون اصناف موجودات می‌آفرید، وسایط گوناگون در هر مقام بر کار کرد.

آیا این چه سرّ است که خاک ذلیل را از حضرت عزّت به چندین اعزاز می‌خوانند.

اگر حق تعالی را با این غالب، سروکاری خواهد بود، در این موضع تواند بود. با صد هزار اندیشه، نومید از درِ دل بازگشت.

خاک سوگند بر داد به عزّت و ذوالجلالی حق که مرا مبر که من طاقت قرب ندارم و تابِ آن نیارم.

روی کردی به سوی گل زان روی / گل ز شادی نگنجد اندر پوست

گرچه من خود ز عدم دل‌خوش و خندان زادم/ عشق آموخت مرا شکل دگر خندیدن

وین دهر دونده به یکی مرکب ماند/ کز کار نیاساید هر چند دوانیش

شعاع آفتابم من اگر در خانه‌ها گردم/ عقیق و زر و یاقوتم، ولادت ز آب و طین دارم

بر دوش من افکند فلک بار امانت / زان چرخ‌زنان است که این بار ندارد

باری که سنگ سرمه کند کوه قاف را / از دوش آسمان و زمین برگرفته‌ایم

طریق اهل دل این است کاین امانت جان / که دوست داد به من، من به دوست بسپارم

ما ظلومیم و جهول از احتمال بار یار / گرچه رسواییم یا رب نی تو رسوا کرده‌ای