شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - علوم و فنون ادبی 3 | آزمون شماره 12045

۱) بیا تا جهان را به هم برزنیم/ بدین خار و خس آتش اندر زنیم 

 به دلش اندرون بد غمی آتشین/ بر او سخت افشرده چنگال کین

تن زنده والا به ورزندگی است/ که ورزندگی مایه زندگی است

نه هفت هزار ساله شادی جهان/ این محنت هفت روزه غم می ارزد 

شد در ره او جسمم با آن که ز خوبان بود/ این کشتی بی‌لنگر پرورده طوفان‌ها

کشتی ز صبر ساز که داری ز سوز و اشک/ دل چون تنور گشته و طوفان برآمده

در این گرداب بی‌پایان منه بار شکم بر دل/ که کشتی روز طوفان غرقه از باد شکم گردد

کیستم من مشت خار در محیط افتاده‌ای/ دل به دریا کرده‌ای، کشتی به طوفان داده‌ای