شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 10: سبک‌شناسی دورۀ معاصر و انقلاب اسلامی | آزمون شماره 10299

فکری - زبانی - ادبی

زبانی - فکری - ادبی

ادبی - فکری - زبانی

فکری - ادبی - زبانی

اهه! مردک مزخرف دو قورت و نیمش هم باقیه. آقاجون احترام خودتون را داشته باشید. چرا لیچار می‌گید؟ (بهره‌گیری از اصطلاحات عامیانه)

زمستان می‌گذشت. زمستان کند و آرام. قاطری پاها در باتلاق گیر کرده. جان می‌کند و می‌گذشت. دیگر کمرشکن شده بود. سرما! تا بود سرما بود. (تأثیر گفتار محاوره در لحن داستان)

حالا باز هم یکی بود یکی نبود. در یک روزگار دیگر دو تا آمیرزا بنویس بودند که هر کدام دم یک در مسجد جامع شهر بزرگی که هم شاه داشت هم وزیر، هم ملا داشت و هم رمّال، صبح تا شام قلم می‌زدند. (کوتاهی جملات)

باز دیروز چه افتضاحی به پا شد. معقول یک‌ماهة فروردین راحت بودیم. اوّل اردیبهشت‌ماه جلالی و کوس رسوایی سر دیوار مدرسه. (حذف فعل)

آن‌ها غرور به خصوصی دارند و افسانه‌های به خصوصی و چون طبیعت به آن‌ها سخت گرفته است، خیلی زودرنج‌اند.

در زندگی زخم‌هایی هست که مثل خوره روح را آهسته و در انزوا می‌خورد و می‌تراشد.

شهر تهران خفقان گرفته بود. همه از هم می‌ترسیدند، خانواده‌ها از کسانشان می‌ترسیدند، بچّه‌ها از معلّمینشان.

سیاه‌چادر خود را که علم کردند، کورة کوچکی هم برپا می‌کنند. زن‌هاشان به خوشه‌چینی و دریوزگی و مردها به آهنگری.

آسمانی _ زمینی _ قصیده

زمینی _ آسمانی _ غزل

زمینی _ آسمانی _ قصیده

آسمانی _ زمینی _ غزل