شرکت در آزمون آنلاین زيست شناسی 2 - گفتار 1: یاخته‌های بافت عصبی | آزمون شماره 9768

آکسون همانند دندریت، در انتقال پیام عصبی در طول خود نقشی ندارد .

هستۀ یاخته‌های پشتیبان، می‌تواند با کربوهیدرات‌های غشای خود در تماس باشد. 

همه یاخته‌های عصبی توسط غلاف میلین، پوشش داده می‌شوند. 

گره رانویه، بخشی از یاختۀ عصبی با پوشش میلین یا بدون آن است.

 برخلاف کانال‌های همیشه فعال در طی پتانسیل عمل، یک نوع یون را جا‌به‌جا می‌کند.
 

پس از تغییر در نوعی مولکول پرانرژی، شکل سه‌بعدی آن تغییر کرده تا یون‌ها را منتقل کند.
 

در تمام طول پتانسیل عمل یاخته‌ها فعال بوده و با انتشار تسهیل‌شده، یون‌ها را جابه‌جا می‌کند.
 

ضمن شکستن پیوندهای پرانرژی در مولکول ATP، نوعی یون مثبت را از عرض غشا منتقل می‌کند.

دارای بیش از یک نقش در سلول عصبی است – واجد دریچه در سطح خارجی غشا باشد.

یون‌ها را بدون مصرف انرژی زیستی عبور می‌دهد – با ترکیبات مشابه لسیتین در غشای سلول تماس مستقیم داشته باشد.

با مصرف انرژی زیستی سبب منفی‌تر شدن پتانسیل سیتوپلاسم نسبت به مایع بین یاخته‌ای می‌شود – باعث کاهش تراکم یون‌های سدیم مایع بین یاخته‌ای باشد.

به ناقل‌های عصبی متصل می‌شود و تراوایی خود را نسبت به یون‌ها تغییر می‌دهد – انرژی مصرف شده توسط پروتئین‌های غشایی را تحت تاثیر قرار دهد.

فاقد غلاف میلین در اطراف خود است _ ارتباط بین نورون‌های حسی و حرکتی را برقرار می‌کند.

در طول آکسونش هدایت جهشی دیده می‌شود _ پیام عصبی را از دستگاه عصبی مرکزی دور می‌کند.

هدایت پیام عصبی در آن به سمت جسم یاخته‌ای، جهشی است _ در ریشه شکمی نخاع بخشی از آن مشاهده می‌شود.

آکسون  دندریت از یک نقطه جسم یاخته‌ای منشأ می‌گیرند _ در پایانه آکسون با نورونی دیگر سیناپس می‌دهد.