شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 24262

حسب حالی ننوشتیم و شد ایامی چند/ محرمی کو که فرستم به تو پیغامی چند

چون می از خم به سبو رفت و گل افکند نقاب/ فرصت عیش نگه دار و بزن جامی چند

زاهد از کوچه رندان به سلامت بگذر/ تا خرابت نکند صحبت بدنامی چند

ما بدان مقصد عالی نتوانیم رسید/ هم مگر پیش نهد لطف شما گامی چند

ابر چون گردد طرف با من که سیل اشک من                بحر  را مُهر خموشی بر لب از گرداب زد

گریه طوفان‌خیز گشت و از سرم برخاست دود          باری از من گریه کم سر زد که طوفان برنخاست

برگرفت از لب مرا مهر خموشی راز عشق                 ابر صائب، چون تواند کرد پنهان برق را

چندان گریستیم که هر کس که بر گذشت                  در اشک ما چو دید روان گفت کاین چه جوست

چه دلتنگ خفت آن فرومایه دوش/ که بر سفرۀ دیگران داشت گوش

چو سیراب خواهی شدن ز آب جوی / چرا ریزی از بهر برف آب روی؟

بزرگان نکردند در خود نگاه / خدابینی از خویشتن‌بین مخواه

گر آزاده‌ای بر زمین خُسب و بس/ مکن بهر قالی زمین‌بوس کس