شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20577

صاحب دیوان ما گویی نمی‌داند حساب / کاندر این طغرا نشان حسبه‌لله نیست

من ارچه در نظر یار خاکسار شدم / رقیب نیز چنین محترم نخواهد ماند

شد حلقه قامت من تا بعد از این رقیبت / زین در دگر نراند ما را به هیچ بابی

همه کس طالب یارند چه هشیار و چه مست / همه جا خانه‌ی عشق است چه مسجد چه کنشت

گویند مگو سعدی، چندین سخن از عشقش / می‌گویم و بعد از من گویند به دوران‌ها

ز قلب سپاه اندر آشفت طوس / بزد اسب کاید برِ اشکبوس

روی بنمای و وجود خودم از یاد ببر / خرمن سوختگان را همه گو باد ببر

من از دستِ تو در عالم نهم روی / ولیکن چون تو در عالم نباشد

نباشی بس ایمن به بازوی خویش / خورد گاو نادان ز پهلوی خویش

چو روزی به سعی آوری سوی خویش / مکن تکیه بر زور بازوی خویش

چرا حق نمی‌بینی ای خودپرست / که بازو به گردش درآورد و دست

چو آید به کوشیدنت خیر پیش / به توفیق حق دان نه از سعی خویش