شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 22224

زمین شوره سنبل برنیارد/ درو تخم و عمل ضایع مگردان

شمشیر نیک از آهن بد چون کند کسی/ ناکس به تربیت نشود ای حکیم کس

سگ اصحاب کهف روزی چند/ پی نیکان گرفت و مردم شد

هیچ صیقل نکو نخواهد کرد/ آهنی را که بدگهر باشد

«عیش و عشق» جناس دارند. (قلمرو ادبی)

واژه «پاک» به معنای تمیز است (قلمرو زبانی)

«تلمیح» در ابیات وجود دارد. (قلمرو ادبی)

در راه عشق و رسیدن به معشوق باید از خود بگذری و فنا شوی. (قلمرو فکری)

دفتر گل را فلک کرد به شنگرف رنگ / زرّین شیرازه زد هر ورقی را جدا

پنجه ساقی گرفت مرغ صراحی به دام / ز آتش صبح اوفتاد دانه دل‌ها به تاب

رنجور سینه‌ام لب و زلفش دوای من / کاین درد را بنفشه به شکّر نکوتر است

هستی جاوید ما در نیستی پوشیده است/ در سواد فقر باشد چشمه حیوان ما