شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 5: اختیارات شاعری 1 (زبانی) | آزمون شماره 554

ز بس خون‌ها که می‌ریزی به غمزه / شمار کشتگان ناید به یادت

جهان از فتنه آبستن شد آن روز / که مادر در جهان حسن زادت

گر از خون ریختن شرمت نیاید / ز رنج غمزه باری شرم بادت

به شام آورد روز عمر ما را / امید وعده‌های بامدادت

عاقبت سیلابم از سر بگذرد چون دم به دم                        راه می‌گیرم بر آب چشم و دیگر می‌چکد

ستیزآوری کار اهریمن است                                  ستیزه به پرخاش آبستن است

دامن گردون پر از خون جگر بینم به صبح             بس که در مهر تو اشک از چشم اختر می‌چکد

گوییا عزم ندارد که شود روز امشب                   یا در آید ز در آن شمع شب‌افروز امشب

حافظ از دست مده دولت این کشتی نوح                 ورنه طوفان حوادث ببرد بنیادت

جهان به کام من اکنون شود که دور زمان           مرا به بندگی خواجه جهان انداخت

صبا وقت سحر بویی ز زلف یار می‌آورد          دل شوریده ما را به بو در کار می‌آورد

هزار آفرین بر می سرخ باد            که از روی ما رنگ زردی ببرد

بلند تلفّظ کردن مصوّت کوتاه  کوتاه تلفّظ کردن مصوّت بلند

حذف همزه  بلند تلفّظ کردن مصوّت کوتاه

کوتاه تلفّظ کردن مصوّت بلند  حذف همزه

دو بار کوتاه تلفّظ کردن مصوّت بلند