شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 5958

همه اجزای وجودت به تو گویند چه بودت؟ «فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلاتن»

که بی برگ از این بیش نتوان نشست «فعولن فعولن فعولن فعولن»

همه درگاه تو جویم همه از فضل تو پویم «فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلاتن»

باران اشکم می دود وز ابرم آتش می جهد «مستفعلن مستفعلن مستفعلن مستفعلن»

چو از سر بگیرم بود سرور او / چو من دل بجویم بود دلبر او

کف او خار نشاند کف او گل شکفاند / همه گل‌های نهانی ز دل خار بداند

پیش تو شب هست چو دیگ سیاه / چون نچشیدی تو ز حلوای شب

چون نالد این مسکین که تا رحم آید آن دلدار را / خون بارد این چشمان که تا بینم من آن گلزار را

بگو ای پیک مشتاقان بدان حضرت که مهجوری / سلامی گر نمی‌شاید جوابی هم نمی‌ارزد؟

ز فرزین بند آن رخ من چه شهماتم چه شهماتم / مکن ای شه مکافاتم مکن ای شه مکافاتم

زهی دریای گوهربخش موج‌انگیز پهناور / نه آن را غایت و پایان نه آن را ساحل و معبر

ترسم در این دل‌های شب از سینه آهی سر زند / برقی ز دل بیرون جهد آتش به جاهی در زند

گواهی امین است بر درد من/ سرشک روان بر رخ زرد من

چو این کاخ دولت بپرداختم/ بر او ده در از تربیت ساختم

یکی تیغ داند زدن روز کار/ یکی را قلمزن کند روزگار

سحر بلبل حکایت با صبا کرد/ که عشق روی گل با ما چه‌ها کرد