شرکت در آزمون آنلاین فارسی هفتم - درس هفتم- علم زندگانی

نقش دستوری واژۀ مشخص شده در کدام بیت، نادرست آمده است؟

برزگری پند به فرزند داد کای پسر این پیشه پس از من *تو* راست (متمّم)

به دانش گرای و بدو شو *بلند* چو خواهی که از بد نیابی گزند (مسند)

آفرین، جان آفرین پاک را آنکه *جان* بخشید و ایمان، خاک را (نهاد)

چو گِل بشنید این *گفت و شنودم* بگفتا من گِلی ناچیز بودم (مفعول)

با توجّه به بیت زیر، نقش دستوری کدام بخش نادرست نوشته شده است؟ «خدا (( آن ملّتی )) را (( سروری )) داد که (( تقدیرش )) به (( دست خویش )) بنوشت»

آن ملّتی: متمّم

سروری: مفعول

تقدیرش: نهاد

دست خویش: متمّم

در کدام گزینه «را» نشانه‌ی مفعول نیست؟

تو را پرواز، بس زود است و دشوار/ ز نوکاران که خواهد کار بسیار؟

مرا در دام‌ها بسیار بستند/ ز بالم کودکان پرها شکستند

نار خندان باغ را خندان کند/ صحبت مردانت از مردان کند

به‌جان زنده‌دلان سعدیا که ملک وجود/ نیرزد آن که دلی را، ز خود بیازاری

در ابیات زیر چند نادرستی املایی وجود دارد؟

«از آمدنم نبود گردون را سود / وز رفتن من جلال و جاهش نفزود

وز هیچ کسی نیز دو گوشم نشنود / کاین آمدن و رفتنم از بحر چه بود»

سه‌تا

دوتا

یکی

نادرستی املایی ندارد.

مترادف واژه‌های «عجز، بخُسب و حیات» در کدام گزینه آمده است؟

ناتوانی، بخواب، زندگی

ناتوانی، خواب، زندگی

ناتوان، خواب، خانه

ناتوان، بخواب، خانه

شرکت در آزمون آنلاین فارسی هفتم - درس هفتم- علم زندگانی | آزمون شماره 5436