شرکت در آزمون آنلاین عربی نهم - عربی نهم | آزمون شماره 8290

«الیومَ ما أکلتُ الفطورَ و ما غَسلتُ وَجهی و رَکبتُ الحافِلة،»: امروز صبحانه نخوردم و صورتم را نشستم و سوار اتوبوس شدم،

«کُنتُ أشعرُ بالنّومِ فی الصفِّ،»: در کلاس احساس خواب می‌کردم،

«فَجأةً سَمعتُ صوتَ المُعلِّم: اُریدُ مُشاهدةَ واجباتِکُم،»: ناگهان معلّم صدایم را شنید و گفت: می‌خواهم تکالیفتان را ببینم،‌

«فَتحتُ حقیبَتی و فَهمتُ بأنَّ الدّفترَ لیسَ لی بَل لاُختی!»: کیفم را باز کردم و فهمیدم که دفتر مال من نیست بلکه مال خواهرم است!

دوست تو از تو به باید / تا تو را عقل و دین بیفراید

دوست آن است که گیرد دست دوست / در پریشان حالی و درماندگی

دوست تو کسی است که عیبت را بگوید نه آن که تو را تصدیق و تأیید کند!

دشمن دانا که غم جان بُوَد / بهتر از آن دوست که نادان بود

ریح، مطر، نور

شهور، لیالی، أحمر

حطب، نار، دخان

حدّاد، مصباح، شرطیّ

«هو قَسَّمَ المزرعة إلی نصفینِ بذلک النهر»: او مزرعه را با آن رود، به دو نیم تقسیم می‌کند.

«إصنع جداراً خشبیّاً بیننا»: دیوارهایی چوبی بین ما ساخته شد.

«أنا أذهبُ إلی السّوق و أرجع مساءً»: من به بازار می‌روم و عصر برمی‌گردم.

«بدأ بالبکاء و قَبَّلَ أخاهُ و اعتذرَ»: شروع به گریه کرد و برادر را بوسید و عذرخواهی کرد.