شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 12881

گر چه زمزم را پدید آورد هم نامش به پای / او به مویی هم روان کرد از دو چشمم نیل را

هر چه بیدادست بر ما ریز کاندر کوی داد / ما به جان پذرفته‌ایم از زلف تو بیداد را

عاشقی را کاسمان رنجه ندارد هر زمان / در زمین باشد بسی به زان که باشد بر زمین

عشق تو هر شب برانگیزد ز جانم رستخیز / چون تو بگریزی و بگذاری به تنهایی مرا

از این ویرانه بیرون می‌روم من / نمی‌دانم که تا چون می‌روم من

تو در آن ساعت که بیرون می‌روی / درنگر تاآن زمان چون می‌روی

چون من خیال رویت جانا به خواب بینم / کز خواب می‌نبیند چشمم به‌جز خیالی

چون غنچه بیندم شکفد چون گل از نشاط / گویی که دل ز حزن منش تازه می‌شود

با بیننده‌گان، آفریننده را نمی‌توان دید.

کسی نمی‌تواند او را چنان که هست بستاید.

او فروزنده‌ی ماه و ناهید و مهر است.

برای بندگیِ خدا باید کمر ببندی.