شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن

با توجه به شعر زیر، کدام گزینه در قلمرو تحلیل فکری اثر قرار گرفته است؟

«محتسب، مستی به ره دید و گریبانش گرفت / مست گفت: ای دوست، این پیراهن است، افسار نیست

گفت: مستی، زان سبب افتان و خیزان می‌روی / گفت: جرم راه رفتن نیست، ره هموار نیست

گفت: می‌باید تو را تا خانة قاضی برم / گفت: رو، ‌صبح آی، قاضی نیمه‌شب بیدار نیست

گفت: نزدیک است والی را سرای، آنجا شویم / گفت: والی از کجا در خانة خمار نیست»

شعر،‌ در قالب قطعه سروده شده است.

شاعر، میان کلمات «مست، جرم، قاضی، والی و خمار» شبکة معنایی ایجاد کرده است.

شعر، انتقادی است نسبت به اوضاع نابه‌سامان اجتماع در عصر شاعر

شعر، ساده فهم بوده و جملات آن، کوتاه است.

قلمرو فکری کدام بیت در مقابل آن نادرست آمده است؟

مباش در پی آزار و هر چه خواهی کن / که در شریعت ما غیر این گناهی نیست (تأکید بر آزار نرساندن به دیگران)

او را به چشم پاک توان دید چون هلال / هر دیده جای جلوه‌ی آن ماه‌پاره نیست (تأکید بر داشتن چشم و درون پاک برای درک معشوق)

دل به امید صدایی که مگر در تو رسد / ناله‌ها کرد در این کوه که فرهاد نکرد (زاری عاشق در هجران معشوق)

درد عشق از تندرستی خوش‌تر است / گر چه بیش از صبر درمانیش نیست (عشق، موجب تندرستی است)

کاربرد واژه‌ی «قاتل» در کدام گزینه متفاوت است؟

بهار اندیشه صد رنگ عشرت کرد بسمل را/ کف خونی که برگ گل کند دامان قاتل را

بی‌گناهی می‌کشد از قاتل خود انتقام/ چون حنا پامال نتوان ساختن خون مرا

ضربتی چون ضربت سودای او دستی نزد/ شربتی چون شربت هجران او قاتل نشد

ز بس به کشتن من تیغ مایل افتاده است/ هزار مرتبه در پای قاتل افتاده است

کدام گزینه با بیت زیر تناسب مفهومی بیشتری دارد؟

«هر که می‌خواهد که از سنجیده گفتاران شود/ بر زبان بند گرانی از تأمّل بایدش»

ز گفت‌وگو سبک چون موج طوفان دیده می‌گردم/ ز خاموشی گران چون گوهر سنجیده می‌گردم

مردم سنجیده از میزان (= ترازو) نمی‌دارند باک/ خلق را اندیشه از محشر ز ناسنجیدگی است

سخن سنجیده گفتن بی‌نیازی بار می‌آرد/ گهر در دامن غوّاص از پاس نفس باشد

به دامان صدف بار دگر افکندم از ساحل/ ز قحط قدردانان گوهر سنجیده‌ی خود را

اگر بیت‌های زیر، هر کدام از میانه‌ی یک شعر انتخاب شده باشند، کدام گزینه در قالب شعریِ مثنوی سروده شده است؟

عاشقی گر زین سر و گر زان سر است/ عاقبت ما را بدان سر رهبر است

بتا نامسلمانی‌ای می‌کنی/ که در کافرستان نباشد روا!

چه خوش است در فراقی همه عمر صبر کردن/ به امید آن که روزی به کف اوفتد وصالی

خویشتن بر تو نبندم که من از خود نپسندم/ که تو هرگز گل من باشی و من خار تو باشم

شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 20957