شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 4: سبک‌شناسی قرن‌های دوازدهم و سیزدهم (دوره‌ی بازگشت و بیداری) | آزمون شماره 7981

شعر دارای مضامین سیاسی، اجتماعی و وطنی است

 قالب شعر به سبک شعرهای سنت‌گرای دورۀ بیداری، مثنوی است.

لغاتی دال بر کهن‌گرایی در شعر دیده می‌شود.

شعر ساده اما به زبان پرصلابت گذشته سروده شده است.

در این دوره عبدالوهاب نشاط انجمن ادبی نشاط را تأسیس کرد.

این سبک حد واسط بین سبک هندی و سبک دوره بیداری است.

شاعران این دوره در سطوح زبانی، ادبی و فکری، سبک خراسانی و عراقی را مورد توجه قرار دادند.

افرادی مانند مجمر اصفهانی، قاآنی و سروش اصفهانی به قصیده‌سرایی به سبک شاعران کهن خراسانی و عهد سلجوقی پرداختند.

تقلید از سبک عراقی و خراسانی

آشکار بودن روح حماسه و عرفان

استفاده از تمثیل و نماد 

وجود فرهنگ دفاع مقدس

کشوری را که شه از دیدن او بیزار است / پولش از کیسه ملّت به چه عنوان گیرد؟

خدا گواست که آزادم از زمانه ولیکن / دلم بود به کمند ارادت تو مقیّد

از اخذ و بند و رشوه و کلّاشی و طمع / بر سینه کسی ننهاده است دست رد

دهقان خمیر ما را از گندمی سرشته است / کاندر بهشت رویید از سنبل محبّت