شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20485

ز قفای من و تو گرد جهان را بسیار/ دی و اسفند مه و بهمن و آذر گردد

سوختم در محنت و درد و خطر/ در میان آتشم آورده ای

گم شد از من گم شدم از یاد او/ ماند بر جا قصۀ بیداد او

هرچه کردم لابه و افغان و داد/ گوش بست و چشم را بر هم نهاد

در حال خویشتن چو همی ژرف بنگرم / صفرا همی برآید از انده به سر مرا

گر بر قیاس فضل بگشتی مدار چرخ / جز بر مقرّ ماه نبودی مقر مرا

منگر بدین ضعیف تنم زانکه در سخن / زین چرخ پرستاره فزون است اثر مرا

وز دیدن و شنیدن دانش یله نکرد / چون دشمنان خویش به دل کور و کر مرا

چو دانسته شد چاره ساز آن زمان / به خیره مترس از بد بدگمان

که شاه ارچه بر عرصه نام‌آور است / چو ضعف آمد از بیدقی کمتر است

از حادثه زمان زاینده مترس / وز هر چه رسد چو نیست پاینده مترس

بمیرید بمیرید و زین مرگ مترسید / کز این خاک برآیید سماوات بگیرید

تا خار غم عشقت آویخته در دامن                                       کوته‌نظری باشد رفتن به گلستان‌ها

به هیچ یار مده خاطر و به هیچ دیار                                       که بر و بحر فراخست و آدمی بسیار

به‌غیر نقش توام در نظر نمی‌آید                                        به‌غیر نام توام بر زبان نمی‌گردد

گر برکنم دل از تو و بردارم از تو مهر                                       آن مهر بر که افکنم آن دل کجا برم