شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17664

یک تشبیه _ سه استعاره

دو تشبیه _ دو استعاره

سه تشبیه _ دو استعاره

دو تشبیه _ سه استعاره

خون که گرفت گردنت را/ خاری که خلید دامنت را

آیینه ز روی راستگویی/ بنماید عیب تا بشویی

در نومیدی بسی امید است/ پایان شب سیه سپید است

تنها نه منم ستم کشیده/ کو دی ده که صد چو من ندیده

به گیتی ز بخشش بود مرد مِه                              تو گر گنج داری ببخش و منه

مدار و ببخش آن چه افزون بود                           وز اندازه خورد بیرون بود

اگر هزار گنه بینی از سپهر دو رنگ                     بر او ببخش که بخشیدنِ گناه، خوش است

بخل عیبی است که صد فضل بپوشاند و جُود        کیمیایی است که صد عیب هنر گرداند

سه

دو

چهار

یک