شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - درس شانزدهم: خسرو | آزمون شماره 19989

با قضا غیر از ضعیفی پیش بردن مشکل است  /پنجۀ خورشید را نتوان به کوشش تاب داد

هر آنکه گردش گیتی به کین او برخاست    /    به غیر مصلحتش رهبری کند ایّام

در ره عشق قضا کور و قدر بی خبر است   /   می دهد هر که از این راه خبر، بی خبر است 

گشت اژدهای جان من این اژدهای چرخ     /   ورچه صلاح رهبر من بود چون عصا

رو اشداء علی الکفار باش/ خاک بر دلداری اغیار پاش

او همی گوید که صبرم شد فنا/ در فراق روی تو یا ربنّا

گر تو کوری نیست بر اعمی فرج/ ورنه رو کالصبر مفتاح الفرج

گوش جان بگشا و بشنو از امین کردگار/ لا فتی الا علی لا سیف الا ذوالفقار

علم اگر اندک بود خوارش مدار / زان که دارد علم قدر بی‌شمار
 

پرستار امرش همه چیز و کس / بنی آدم و مرغ و مور و مگس
 

حکم و فرمانش چون صباح و مسا/ روز و شب را دهد ضیاء و ظلَم
 

آنچه دارم ز گوسفند و شتر / دهمت تا ز مایه گردی پر