شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 23082

مرا به علت بیگانگی ز خویش مران / که دوستان وفادار بهتر از خویشند

این چه ژاژست این چه کفرست و فشار / پنبه‌ای اندر دهان خود فشار

ای مهر تو در دل‌ها وی مهر تو بر لب‌ها / وی شور تو در سرها وی سر تو در جان‌ها

مکن تا توانی دل خلق ریش / وگر می‌کنی می‌کنی بیخ خویش

گرم بازآمدی محبوب سیم‌اندام سنگین‌دل / گل از خارم برآوردی و خار از پای و پا از گل

جهان دار محمود با فر و جود / که او را کند ماه و کیوان سجود

شاعر پیمبری است، خداوند او شعور / کاو از خدای خویش همه روز ملهم است

ز راه رأفت و رحمت چو جان پاک معصومان / مرا از زحمت تن‌ها بکن پیش از اجل تنها

سعدیا گر نکند یاد تو آن ماه، مرنج / ما که باشیم که اندیشه ما نیز کنند

این که تو داری قیامت است نه قامت / وین نه تبسّم که معجزه است و کرامت

آن خواجه را در کوی ما در گل فرو رفته است پا / با تو بگویم حال او برخوان اذا جاء القضا

دلا ز رنج حسودان مرنج و واثق باش / که بد به خاطر امیّدوار ما نرسد