شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18631

ساقی چمن و گل را بی روی تو رنگی نیست / شمشاد خرامان کن تا باغ بیارایی

سعدیا راست‌روان گوی سعادت بردند / تو بی‌هنر کجا رسی از نفس‌پروری

حافظ از بهر تو آمد سوی اقلیم وجود/قدمی نه به وداعش که روانخواهد شد

حضوری گر همی‌خواهی مشو غایب از او حافظ / متی ما تَلقَ من تَهوی دَع الدّنیا و أهْمِلها

بی‌بهرگی از یاری / اراده / بخشندگی / کتاب آسمانی

بی‌بهرگی از یاری / سختی / وحشی‌گری / کتاب آسمانی

درماندگی / مهربانی / وحشی‌گری / قرآن‌خوان

درماندگی / خواست خدای‌تعالی / جود / قرآن‌خوان

 دو 

 سه  

 چهار

پنج

هنگامِ آن‌که خلعه دهد باغ را بهار / آن گنجِ زرفشانِ خزان اختیار کرد             «اختیار کرد» در مصراع دوم

بر اسبِ بخت کرد سوارم به تازگی / تا خلعتم ممزّج اسب و سوار کرد             «کرد» در مصراع اوّل

هر دم به آبِ شُکر وضو تازه می‌کنم / تا فرض شکرِ او بتوانم گزار کرد             «کرد» در مصراع دوم

چون چرخ در رکوع و چو مهتاب در سجود / بردم نماز آن‌که مرا زیر بار کرد       «نماز بردم» در مصراع دوم

بی مهر رخت روز مرا نور نمانده است                وز عمر مرا جز شب دیجور نمانده است

آن چنان مهر توام در دل و جان جای گرفت            که اگر سر برود از دل و از جان نرود

ز آسمان بگذرم ار بر منت افتد نظری                  ذرّه تا مهر نبیند به ثریّا نرسد

چو شمع صبحدمم شد ز مهر او روشن                  که عمر در سر این کار و بار خواهم کرد