شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس هفتم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن های 10 و 11 | آزمون شماره 7894

صائب تبریزی 

وحشی بافقی 

بیدل دهلوی

کلیم کاشانی

شاعران این دوره تشخیص داده بودند که سبک عراقی از واقعیت دور شده و کاملاً جنبه ذهنی و تخیلی یافته است.

در این قرن حکومت در دست جانشینان چنگیز بود؛ به گونه‌ای که در هر گوشه‌ای حاکمی از آنان حکومت می‌کرد.

رضا عباسی در دوره شاه اسماعیل و بهزاد در دوره شاه عباس از مفاخر هنرند.

در این دوره، ری، نیز که پایتخت و محل اجتماع شعرا و فضلا بود، از دیدگاه ادبی توسعه یافت.

سروده‌های شاعران این عصر همراه با مضامین پند و اندرز، توصیف و بیان امور طبیعی و تبدیل موضوعات کهن به نو بود.

بها ندادن دربار ایران به شعر ستایشی موجب شد بسیاری از شاعران فقط برای حفظ اندیشه‌های خود به هند مهاجرت کنند.

رفاه اقتصادی و آبادانی شهرها در این عصر، موجب پرداختن مردم به امور فرهنگی از جمله ادبیات شد.

با آشنایی ایرانیان با اروپا، مراکزی مانند قهوه‌خانه دایر شد و شاعران در آن جا به مناظره و مشاعره و نقد آثار یکدیگر می‌پرداختند.