شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 11135

از بس که تن ز آتش حسرت گداخته است/ از دیده خون گرم فشانم به جای اشک

منم ابر و تویی گلبن که می‌خندی چو می‌گریم/ تویی مهر و منم اختر که می‌میرم چو می‌آیی

عمری از سنگ حوادث سوده گشتم چون غبار/ تا به امداد نسیمی ره به کویی یافتم

از ساغر خونین شفق باده ننوشیم/ وز سفرۀ رنگین فلک لقمه نگیریم

یکی به ماه فرا کرده قد بسان علم/ یکی به چاه فرو برده سر بسان رسن

ایوب وار سوخته در آتش بلا/ یعقوب وار ساخته در کلبۀ حزن

ما لاله‌سان ز داغ تو نوشیم خون دل/ تو همچو گل حریف قدح‌نوش کیستی؟

چون ببینی چشم او گویی شکفته نرگس است/ چون ببینی روی او گوید دمیده سوسن است

نقد عشق تو بود گنجی و دل ویرانه‌ای / گنج اگر خواهی بجو کنج دل ویران من

نکته عرفان مجو از خاطر آلودگان / گوهر مقصود را دل‌های پاک آمد صدف

کلید گنج سعادت زبان خاموش است / صدف به مزد خموشی گهر ز نیسان یافت

بس که آمد چون قلم بر فرق من تیغ جفا / نام خود از تخته هستی ستردم عاقبت