شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18470

سرو را بی‌حاصلی باشد حصار عافیت                              اهل دنیا تکیه بر دیوار این مفلس کنید

چو بید قامت من شد دوتا ز بی‌ثمری                              اگر ز جوش ثمر، شاخسار می‌شکند

بید مجنونیم در بستان‌سرای روزگار                              سر به پیش انداختن از شرم، بار ما بس است

هرکه دست خود کند پیش تهی‌دستان دراز                 بر امید میوه زیر سرو دامان واکند

در عالم نعمت بسیار است و آب نیکوترین نعمت‌هاست.

برادران یوسف آهنگ مکر و عداوت کردند تا مگر او را هلاک کنند.

عالمیان بدانند که هرگز کید کایدان با خواستِ خداوند غیب‌دان برابر نیاید.

در مقابله جفا، وفا کرد و در مقابله زشتی، آشتی کرد.

دست من بشکسته بودی آن زمان / چون زدم من بر سر آن خوش‌زبان
از بس که دست می‌گزم و آه می‌کشم / آتش زدم چو گل به تن لخت‌لخت خویش

چون بسی ابلیس آدم‌روی هست / پس به هر دستی نشاید داد دست
دشمن دوست‌نما را نتوان داد تمیز / شاخه را مرغ چه داند که قفس خواهد شد

کار پاکان را قیاس از خود مگیر / گر چه ماند در نبشتن شیر و شیر
دانه معنی بگیرد مرد عقل / ننگرد پیمانه را گر گشت نقل

صد هزاران این چنین اشباه بین / فرقشان هفتاد ساله راه بین
قلب روی‌اندود نستانند در بازار حشر / خالصی باید که از آتش برون آید سلیم