شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 6881

وامقی بود که ديوانه عذرايی بود/ منم امروز و تويی وامق و عذرای دگر

از پی بهبود درد ما دوا سودی نداشت / هر که شد بیمار درد عشق بهبودی نداشت

ای که می‌گویی نداری شاهدی بر درد عشق / جان غم‌پرورد و آه سرد و روی زرد چیست؟

آنچه کردی ، آنچه گفتی غایت مطلوب بود / هر چه گفتی خوب گفتی هر چه کردی خوب بود

ای قیل و ای قال تو خوش و ای جمله اشکال تو خوش / ماه تو خوش سال تو خوش ای سال و مه چاکر تو را

ای جویبار راستی از جوی یار ماستی / بر سینه‌ها سیناستی بر جان‌هایی جان فزا

افتد عطارد در وحل (گل ولای) آتش درافتد در زحل / زهره نماند زهره را تا پرده خرّم زند

نی درد ماند نی دوا نی خصم ماند نی گوا / نی نای ماند نی نوا نی چنگ زیر و بم زند

نشد از گوش دلم زمزمه نغمه چنگ / تا عنان دل شیدا بشد از چنگ مرا

دوش آگهی ز یار سفر کرده داد باد / من نیز دل به باد دهم هرچه باد باد

وان که گیسوی تو را رسم تطاول آموخت / هم تواند کرمش داد من مسکین داد

این جمله جان‌ها را در عشق چنگ سازم / وز چنگ بی‌زبان من سیصد زبان برآرم

زنگ دل بزدای و در خود شاهد رومی ببین         زنگیان بینی اگر آیینه‌ات زنگار داشت

ای جان و جهان به تو رهیدیم                               ز اشکنجه جان جان نمایی

من بدین خوبی و زیبایی ندیدم روی را          وین دلاویزی و دلبندی نباشد موی را

مشو دل‌بسته هستی که دوران                                هر آن را زاد، زاد از بهر کشتن