شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 21095

برای دیدن دیدار دوست از دشمن / توان کشیدن اگر صدهزار الم باشد

ز ره سوی ایوان کشیدند شاد / همه رنج‌ها پهلوان کرد یاد

جور دشمن چه کند گر نکشد طالب دوست؟ / گنج و مار و گل و خار و غم و شادی به هم‌اند

کشیدی ورا گفت بسیار رنج / کنون برخور ای رنج‌دیده ز گنج

حکایتی ز دهانت به گوش جان من آمد / دگر نصیحت مردم حکایت است به گوشم

مرا هوشی نماند از عشق و گوشی / که پند هوشمندان کار بندم

کلید گنج سعادت نصیحت سعدی است / اگر قبول کنی گوی بردی از میدان

اگر مراد نصیحت‌کنان ما این است / که ترک دوست بگویم تصوری است محال

گفت: علم من قرآن است و حدیث و گفتار مشایخ و او بدین‌ها معتقد نیست و نمی‌شنود مرا به شنیدن کفر او چه حاجت؟ (دوری از بحث کردن با کافر)

ملک گفت: این نکته غریب گفتی ولیکن محال عقل است و خلاف نقل که تو را فضل و بلاغت امروز از چنگ عقوبت من رهایی دهد. (کاربرد سجع و مراعات‌نظیر)

من او را از فضلای عصر می‌دانم و یگانه روزگار، باشد که معاندان در حقّ وی خوضی کرده‌اند پس این سخن در سمع قبول من نیاید. (حذف فعل به قرینه)

تو را با وجود چنین منکری که ظاهر شد سبیل خلاص صورت نبندد. این بگفت و موکّلان عقوبت در وی آویختند. (استفاده اندک از واژه‌های عربی)