شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس پنجم : پایه های آوایی همسان (1) | آزمون شماره 6966

دلم جز مهر مهرویان طریقی برنمی‌گیرد/ ز هر در می‌دهم پندش ولیکن درنمی‌گیرد

احتراز از عشق می‍‌کردم ولی بی‌حاصل است/ هر که از اول تصور می‌کند فرجام را

هر کسی کو دور ماند از اصل خویش/ بازجوید روزگار وصل خویش

چون به هر معنی که بینی تکیه بر ایام نیست/ حیف باشد خواجو ار ضایع کنی ایام را

آ ش نا یان

آ ش نا ی

آ شِ نا یان را

آ ش نا

یک

دو

سه

چهار

خرد چشم جان است چون بنگری / تو بی‌چشم روشن جهان نسپری

مرا گَه‌گه به دردی یاد می‌کن / که دردت مرهم جان می‌نماید

مرنجان دلم را که این مرغ وحشی / ز بامی که برخاست مشکل نشیند

گرت خونابه گردد دل ز دست دوستان سعدی / نه شرط دوستی باشد که از دل بر دهان آید