شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20801

آلوده در گناه ، هادی مردم اگر شود/ کور دگر عصاکش کور دگر شود

چو یک ماه شد ، همچو یک سال بود / برش چون بر رستم زال بود

تو مو بینی و مجنون پیچش مو / تو ابرو ، او اشارت های ابرو

به حال کسی زار باید گریست / که دخلش بود نوزده ، خرج بیست

ملاک: معیار - ترجیح: برتری‌دادن - جسارت: بی‌باکی

شیون: ناله و زاری - مدفن: جای دفن - هیئت: مسجد

کرکس: پرنده‌ای از رده‌ی لاشخورها - اُسرا: گرفتاران - مترسک: آدم‌نما

تکریم: گرامی‌داشت - آرمان: آرزو - گلشن: گلزار

ای طلعت تو خنده به خورشید و ماه کن / زلف تو روز روشن مردم سیاه کن

خال تو آتشی است دل آفتاب سوز / خط تو سایه‌ای است سیه روی ماه کن

از شانه آشیان دل ما به هم مریز / ای شانه تو خرمن سنبل تباه کن

پیر خرد که مسئله‌آموز حکمت است / در نکته دهان تو شد اشتباه کن

ندیدند کس را کز آن شوره دشت / به مأواگه خویشتن بازگشت

غم غریبی و غربت چو برنمی‌تابم / به شهر خود روم و شهریار خود باشم

صبح من شام غریبان است از شامم مپرس / تا به کام غم در این غربت‌سرا افتاده‌ام

فراغ خاطر از سیر و سفر جستم نشد حاصل / غم غربت فراهم کردم و سوی وطن بردم