شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 17163

به خدا که در دو عالم اثر از فنا نماند/ چو علی گرفته باشد سر چشمۀ بقا را

ماهم که هاله‌ای به رخ از دود آهش است/ دائم گرفته چون دل من روی ماهش است

چو بلبل نغمه‌خوانم تا تو چون گل پاک‌دامانی/ حذر از خار دامنگیر کن دستم به دامانت

چو آفتاب به شمشیر شعله برخیزد/ سپاه شب به هزیمت چو دود بگریزد

با‌برنامه به زبان عربی نوشته شده است.

ساخت دستوری جملات نثر در این دوره ضعیف است.

مدعیان عرفان اصالت خود را از دست دادند.

سرعت ورود لغات قبایل مختلف ترک و مغول در دوره تیمور بیشتر شد.

تو دی ماهی و آن دلبر بهار است / رسیدنتان به هم دشوار کار است

تو خود ای گوهر یک‌دانه کجایی آخر / کز غمت دیده مردم همه دریا باشد

قطره تویی، بحر تویی، لطف تویی، قهر تویی / قند تویی، زهر تویی، بیش میازار مرا

گوشم همه بر قول نی و نغمه چنگ است / چشمم همه بر لعل لب و گردش جام است