شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 3: آرایه‌های ادبی | آزمون شماره 4285

برو ای زاهد و بر دردکشان خرده مگیر / که ندادند جز این تحفه به ما روز الست

از پی علم دین بباید رفت / اگرت تا به چین بباید رفت

بخت جوان یار ما دادن جان کار ما / قافله سالار ما فخر جهان مصطفاست

چو فرهاد از جهان بیرون به تلخی می‌رود سعدی / ولیکن شور شیرینش بماند تا جهان باشد

سر گشتگان کوی تورا در عتاب تو/ واحسرتا ز عشق تو حاصل بمانده

آن شیر زن بمیرد؟ او شهریار زاد/ هرگز نمیرد آن که دلش زنده شد به عشق

خیز تا خاطر بدان ترک سمرقندی دهیم/ کز نسیمش بوی جوی مولیان آید همی

الا یا ایها الساقی ادر کاساً و ناولها / که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکل ها

خاک

آتش

آب

هر سه مورد

آفرین جان آفرین پاک را/ آنکه جان بخشید و ایمان خاک را

آسمان چون خیمه‌ای برپای کرد/ بی‌ستون کرد و زمینش جای گرد

به اصل خویش راجع گشت اشیا/ همه یک چیز شد، پنهان و پیدا

گاه گل در روی آتش دسته کرد/ گاه پل بر روی دریا، بسته کرد

سیاوش سیه را به تندی بتاخت/ نشد تنگ‌دل، جنگ آتش بساخت

دارم من از فراقش در دیده صد علامت/ لیست دموع عینی هذا لنا العلامة

گفته بودی جگرم خون نکنی باز کجایی؟!/ من ندانستم از اوّل که تو بی‌مهر و وفایی

رشتهٔ صبرم به مقراض غمت ببریده شد/ هم‌چنان در آتش مهر تو خندانم چو شمع