شرکت در آزمون آنلاین فارسی 3 - فارسی 3 | آزمون شماره 6576

صورت سرمای دی بیدادها می کرد/ و چه سرمایی/ باد برف و سوز وحشتناک…

مرد نقّال آتشین پیغام /چوب دستی منتشا مانند در دستش…

آن هریوه خوب و پاک آیین روایت کرد/ خان هشتم را /من روایت می کنم اکنون/ من که نامم ماث…

بی ایار و شعر محض خوب و خالی نیست/ این گلیم تیره بختی هاست/ با صدایی مرتعش لحنی رجز مانند و درد آلود…

ثنا :ستایش ,سپاس/ عصاره: افشره, شیره/ نبات :گیاه, رستنی

شِبه : همسان مثل/ فایق :برتر , برگزیده /وظیفه : وجه معاش ،مقرّری

وهم:  پندار ،فکر /مزید:  افزونی, زیاد/ بنان:  انگشتان، سر انگشتان

تاک:  رز، درخت انگور/ ناموس : آبرو، شرافت/ مَلِک : پادشاه، خداوند

ای عزیز، به خدا رسیدن فرز است. عشق بنده را به خدا برساند؛ بی‌عشق چگونه زندگانی کند؟! حیاط از عشق می‌شناس.

 کیست به غم خوردن از من سزاوارتر، که مادت حیاط من از شکار قوک بود، و امروز ابتلایی افتاده است که آن بر من حرام گشته است.

آورده‌اند که در کوهی بلند درختی بود بزرگ، در آن غریب هزار خانه زاغ بود. و آن زاغان را ملکی بود که همه در فرمان و مطابعت او بودندی، و اوامر و نواحی او را در حل و عقد اتاعت نمودندی.

پادشاهان باید که روز جنگ و وقت نام و ننگ به اواقب کارها التفاط ننمایند و به هنگام نبرد مسالح حال و مآل را بی‌خطر شمرند.