شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9916

تا جهان باشد جبار نگهبان تو باد/بخت مطیع تو و چرخ به فرمان تو باد

به خدائی که برافروخت سپهر اطلس/ به رسولی که برون تاخت ز چرخ والا 

درختی بس شگرف و میوه‌دار است/مر او را باغبان پروردگار است 

بشر ماورای جلالش نیافت/ بصر منتهای کمالش نیافت

عشق همای قدس دان،قله سر نشیمنش/تا به سر که برفتد فال همای چون تویی 

نیست تو را وفا،وگر هست بود بسی عجب/گر به چون من کسی رسد بوی وفای چون تویی

گر ندهم به عشق تو جان،نه ز قدر جان بود/ ز آن ندهم که دانمش نیست سزای چون تویی 

بر سر کوی عاشقی شاه و گدا یکی بود/پادشهی کند کسی کاوست گدای چون تویی 

مشکم ز زلف غیر آوردی ای صبا / در کوی آن نگار مگر خاک کو نبود (تشبیه – تشخیص)

لوح رخسار تو از نقش تماشا ساده بود / دست یغمایی در آغوش گلستانت نبود (استعاره – ایهام)

تنگدستی قسمت صاحبدلان امروز نیست / غنچه‌ی این باغ را در جیب هرگز زر نبود (اسلوب معادله – تناسب)

العطش می‌زد تمنّا در بیابان طلب / محشر لب تشنگان چاه زنخدانت نبود (متناقش‌نما – کنایه)