شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18076

بی‌مهر رخت روز مرا نور نمانده است/وز عمر مرا جز شب دیجور (تاریک) نمانده است

دی می‌شد و گفتم صنما عهد به‌جای آر/گفتا غلطی خواجه در این عهد وفا نیست

از دست و زبان که برآید/کز عهدهٔ شکرش به درآید

به بوی زلف تو دم می‌زنم در این شب تار/وگرنه چون سحرم، بی تو یک نفس نرود

چه سست مهر طبیبی که درد خواجو را / دوا تواند و زان ناتوان نیندیشد

هر که خاطر به کسی داد چه بیمش ز خطر / کان (که آن) که رفت از پی خاطر ز خطر نندیشد

دامن گردون پر از خون جگر بینم به صبح / بسکه در مهر تو اشک از چشم اختر می‌چکد

ساربان خیمه برون می‌زد و اینم عجب است / که قیامت نشد آن روز که محمل می‌شد

چو بر زین بپیچید گردآفرید / یکی تیغ تیز از میان برکشید

فلک در شگفتی ز عزم شماست  / ملک، آفرین‌گوی رزم شماست

بپوشید درع سواران جنگ / نبود اندر آن کار جای درنگ

در باره بگشاد گردآفرید / تنِ خسته و بسته بر دژ کشید