شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 1: تاریخ ادبیات قرن‌های دوازدهم و سیزدهم (دوره‌ی بازگشت و بیداری) | آزمون شماره 11826

در دوره ناصرالدین شاه با رفت و آمد ایرانیان به اروپا، نمایشنامه‌نویسی در ایران رواج یافت. اولین کسی که در ایران به نوشتن نمایشنامه فارسی پرداخت، سه نمایشنامه کوتاه تألیف کرد.

از رمان‌نویسان این دوره می‌توان به میرزاآقا تبریزی با رمان «شمس و طغرا» و میرزا حسن‌خان بدیع با دو اثر «شمس‌الدین و قمر» و «داستان باستان» اشاره کرد.

در عصر مشروطه بیش‌ترین رویکرد نویسندگان به رمان‌های تاریخی بود که یکی از دلایل آن، وجود نوعی باستان‌گرایی و روحیه کاوشگرانه در شناخت هویت گذشته میان آن‌ها بود.

از عوامل مؤثر بر رشد آگاهی و تحوّل اندیشه ایرانیان در سال‌های قبل از مشروطه، فنّ ترجمه بود و ترجمه آثار اروپایی با ایجاد چاپخانه در زمان فتحعلی شاه آغاز شد.

قائم‌مقام فراهانی، مسائل عصر را با کاربرد زبان متکلف بیان می‌کرد.

علی‌اکبر دهخدا در استانبول روزنامه صوراسرافیل را منتشر کرد.

قائم‌مقام فراهانی مفصل‌ترین کتاب لغت زبان فارسی را نوشت.

دهخدا پیشرو جمال‌زاده و هدایت در ساده‌نویسی بوده است.

قائم‌مقام فراهانی _ محمدتقی بهار _ میرزاده عشقی

ادیب‌الممالک فراهانی _ محمدتقی بهار _ علامه دهخدا

ادیب‌الممالک فراهانی _ یوسف‌خان اعتصامی _ میرزاده عشقی        

قائم‌مقام فراهانی _ یوسف‌خان اعتصامی _ علامه دهخدا